به وبسایت پرتال جامع افق خوش آمدید

تبلیغات

مطالب این تارنما با استفاده از اسکریپت هوشمند خبرخوان افق گردآوری شده است . درصورت مشاهده محتوای نامربوط لینک مطلب را گزارش دهید .

تبلیغات






یامهدی(عج)

                     جمعه یعنی انتظار بی کران
                     جمعه یعنی دور شو از دیگران
                     جمعه یعنی طالب مهدی شدن
                     جمعه یعنی ضد بد عهدی شدن
                     جمعه یعنی آرزوی فاطمه
                     جمعه یعنی گریه بی واهمه
                     جمعه یعنی مست و بی پروا شدن
                     جمعه یعنی عاشق زهرا شدن
                     جمعه یعنی تیغ در دست علی
                     جمعه یعنی هستی هست علی
                     جمعه یعنی با شهیدان ساختن
                     جمعه یعنی برقه برانداختن
                     جمعه یعنی با یتیمان خوب باش
                     جمعه یعنی ساده و محبوب باش
                     جمعه یعنی درد را درمان کنی
                     جمعه یعنی آنچه خواهی آن کنی
                     جمعه یعنی یک بهانه یک نفس
                     جمعه یعنی شاد بیرون از قفس
                    جمعه یعنی عید، یعنی پاک شو
                          همنشین انجم و افلاک شو

                         اللهم عجل لولیک الفرج...



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
برچسب ها : زهرا , ,
اشتراک گذاری مطلب

یا حسین ع

 


                            عالم همه قطره اند و دریاست حسین 
                           مردم همه بنده اند و مولا است حسین
                                ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش 
                                ازبس که کرم دارد و آقا است حسین


منبع این نوشته
برچسب ها : ,
اشتراک گذاری مطلب

یا رقیه

                 

                     با خودم گفتم رقیه کیست کیست؟
                        گفته اند این نام در تاریخ نیست

                             حرف در تاریخ از ویرانه است
                           داستان دخترک افسانه است

                         پیش خود نجوا کنان در جستجو
                          گفتمش بی بی حقیقت را بگو

                       در همین اثناء دو پلکم خسته شد
                       خواب رفتم چشم هایم بسته شد

                               یک خرابه بود و یک دنیا محن
                       عده ای دل خسته، چندین طفل و زن

                          هر چه می دیدم همه افغان و آه
                    خیره شد چشمم به طفلی رخ سیاه

                    با خودش قلبی پر از احساس داشت
                     صد نشان از عطر و بوی یاس داشت

                              دور او حور و ملک در شور بود
                                گوئیا نسلش ز نسل نور بود

                     گر چه باشد دخترک کم سن و سال
                                بُرده مریم، آسیه زیر سئوال

                          چه جلالی! شوکتی! آزاده است
                        شک ندارم من یقین شهزاده است

                         دختر سلطان اگر چه خاکی است
                         نیست از اهل زمین افلاکی است

                              پیش آمد دست بر دیوار داشت
                              در کف پایش گمانم خار داشت

                           خسته بود و خسته بود و زار بود
                                    گوییا که دخترک بیمار بود

                                     صورتش لبریز از بیداد بود
                            حرف می زد حرف، لیکن داد بود

                             اشک افشاندم رهش جارو زدم
                                   پیش پایش با ادب زانو زدم

                             گفتمش بانوی من تو کیستی؟
                                     گوییا از اهل دنیا نیستی

                              با لب پر خون مرا شرمنده کرد
                             دختر سلطان به رویم خنده کرد

                              با صدایی نارسا آهسته گفت:
                     من رقیه، اشک در چشمش شکفت

                             گفت: من هستم عزیز عالمین
                              دختر سلطانم و بنت الحسین

                              خون من از خون پاک مصطفی
                                   جد من حیدر بود شیر خدا

                                       یادگار حضرت زهرا منم
                                   دلخوشیّ زینب کبری منم

                          گر چه دستم با طنابی بسته است
                             روح و جانم ناتوان و خسته است

                             مِهر خود در هر دلی جا می کنم
                               با همین دستم گره وا می کنم

                             تا قیامت شیعه مدیون من است
                               دین حق، آباد از خون من است

                             روز محشر دست می گیرم طبق
                              قدر من باشد چنان در پیش حق

                                   می زنم فریاد ربّ جرم بخش
                               هر که را گویم فقط آن را ببخش

                            این یکی بهرم علم افراشته است
                            آن یکی هم حرمتم را داشته است

                                     مهربانا او شود اهل بهشت
                                   روی پرچم یا رقیه می نوشت

                           می شود از جام کوثر مست مست
                             تا سه ساله دیده گریه کرده است

                              او به یادم موی خود را می کشید
                                      پا برهنه در عزایم می دوید

                                 آن یکی را نه خدایا برزخی است
                                 قلب من آزار داده دوزخی است

                                  گونه ای دیگر به پایم خار کرد
                                            بارالها او مرا انکار کرد

                                  در قیامت من قیامت می کنم
                                    دوستانم را شفاعت می کنم

                                غم مخور این حرف با نا کَس مگو
                                         کرده ام او را حواله بر عمو



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب

یا زهرا (س)

                                           حضرت زهرا(س)

                               دلم در آینه ی اشک تو پریشان است
                               عزیز جان علی این چه وقت هجران است

                              چه سخت می گذرد لحظه های رفتن تو
                              سحر نمی شود امشب شب غریبان است

                              سرم به زانوی تنهایی است تا دم صبح
                              نگاه ابری من زیر چتر باران است

                              کنار قبر تو خواند نماز صبر "علی"
                              و گرنه پیکر او در وداع با جان است

                                ببین غروب غریبانه ی تو یا زهرا
                                طلوع غربت و تنهایی یتیمان است

                           اگر چه خانه ی من از سکوت لبریز است
                           تمام هستی من شعله های پنهان است...



منبع این نوشته
برچسب ها : ,
اشتراک گذاری مطلب

مادرزهرا

                                             مادر زهرا

     

                                       مادرم با قامتی خم میرسد...

                                      از نگاهش بوی ماتم میرسد...

                                     ای حرامی خاطرت باشد زدی...

                                       عاقبت آدم به آدم میرسد..



منبع این نوشته
برچسب ها : میرسد ,
اشتراک گذاری مطلب

یا زهرا (س)

                                              امسـاڸ برآورده همہ حاجاتـــــ استـــــ

                                             هر لحظہ ے آڹ سرآمد اوقاتـــــ استـــــ

                                            سالے کہ دو مولودے زهراستـــــ در آڹ

                                         پیداستـــــ کہ ساڸ مـادر ساداتـــــ استـــــ...



منبع این نوشته
برچسب ها : استـــــ ,
اشتراک گذاری مطلب

نثار حضرت زهرا (سلام الله علیها)



                                                             نثار حضرت زهرا (سلام الله علیها)


                                                        چند وقتی ست ، که این خانه عزادار شده ،
                                                       فاطمـــــه ، بعـدِ همـان واقعـــه بیـمــــار شده

                                                        کاش هـرگـــز وسـطِ کوچـــه نـبـیـنــد مَــردی...
                                                        که زَنَـش ، حائــلِ بـیــنِ در و دیــــوار شـده

                                                        زخـمِ بازو و سـر و صـورتِ نـیـلـــی به کنـار
                                                      دردِ پهـلـــــو سـبـبِ زردیِ رخـســــار شــده...

                                                      سِپَرم بوده و امـــروز ، نحـیــف اسـت تَنَــش
                                                       دخــتــــرِ کوچـکـــم این بــار ، پرستار شده

                                                            غنـچــه ای ، پشـتِ در و زیـرِ لگــــد پَرپَر شــد...
                                                      این چـه جُرمی ست که شش ماهه گنه کار شده؟!

                                                      آنقَــدَر گریه ی بانــوی علی جانـســـوز است ،
                                                    زنِ همـســـایـه از ایـن درد ، خـبـــر دار شـده!

                                                   کنجِ دیـــوار نشسـتـه ست ، حسینم ، امّا...
                                                   بعـد از آن روز ، دگـر حالِ حسـن ، زار شـده

                                                  تا سحــر دیده ی تب دارِ حسن بی خواب است
                                                 خــارِ چشــمِ پســرم ، تـیــزیِ مسـمـــار شــده...

                                                 همـســـرم ، نــورِ دو چـشـمـــانِ پـیـمـبــــر بـوده
                                               من بـمـیـــرم که نـگـاهـش به جهـان تار شده

                                             مـن بـمـیــــرم ، ولـی ای کـاش نـبـیـنـــد زهــــــرا ،
                                             کـه جـهـــان روی ســر حیـــدرش آوار شــده...



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
تمامی حقوق این وب سایت برای گروه آواساز محفوظ است